Normal c94c10aa086e38e3c24bf1251058829b765cc090

“40 kilometer lopen is niets vergeleken met wat vluchtelingen meemaken”

29-04-2021 | 14:56

 

Mustafa Ali (27) denkt er vaak aan terug: zijn tijd in Damascus, in Syrië. “Door de oorlog en de vlucht ben ik niet meer de Mustafa van 2011, die alleen denkt aan z’n studie en aan feestjein het weekend. Je vergeet het niet, het verandert je.” Mustafa loopt voor de 2e keer mee met de Nacht van de Vluchteling. “40 kilometer lopen is niets vergeleken met wat vluchtelingen meemaken.” 

 

De grens over  

Mustafa is samen met zijn broer in 2016 via Turkije en Griekenland naar Nederland gevlucht en moest zijn ouders en zussen achterlaten. Eerst naar de Turkse grens – weg van Damascus en de oorlog. Dagen gingen voorbij voordat het veilig genoeg was om de grens over te steken. We wachtten en wachtten, opeengepakt in een huis met vele anderen.” 

Toen het zover was, moesten we zo snel mogelijk de grens over zien te rennen. “Probeer dat maar eens te doen met kleine kindjes en ouderen die slecht ter been zijn. Het leek ieder voor zich. Angst overviel me. Straks werd mijn broer gepakt, dan zouden we elkaar niet meer zien.” 


 
“Ik dacht na over leven en dood” 

Eenmaal in Turkije, maakten Mustafa en zijn broer plannen om naar Europa te gaan, via Griekenland. “Ik werkte ondertussen in een kledingfabriek in Istanboel om rond te komen. Het waren moeilijke tijden. Het werk was zwaar en onderbetaald. Vaak kwam ik hoestend thuis door alle chemische stoffenmijn handen bloedden.  
 
Maar maanden later was het zover: iemand kon hen met een rubberboot naar Lesbos brengenZe legden een reis af met gevaar voor eigen leven. “De boot en de reddingsvesten pompten we zelf op. Ik dacht na over leven en dood. We konden namelijk niet zwemmen. Als er water in de boot zou komen, zouden we verdrinken. Ze hadden geen andere keus. 

Kan je je voorstellen dat je met 75 mensen op éérubberbootje op de Middellandse Zee dobbert om één uur ‘s nachts?  Kinderen huilden, vrouwen gilden, de boot stond tot onze knieën onder water.” Mustafa en zijn broer maakten de reis in stilte. In mijn hoofd speelde een filmpje met familieherinneringen, alle verhalen kwamen terug voor mijn ogen. Dat gaf me kracht. Mijn broer en ik keken elkaar aan: ‘Samen zijn we sterk.’” 


 
Veilig in Nederland 

Na een lange tijd op Lesbos, in Athene, en verschillende vluchtpogingen, vonden ze eindelijk veiligheid in NederlandIn het azc, schrok ik vaak wakker uit mijn slaap en dacht ik: ‘Waar ben ik? Oh gelukkig, ik ben in Nederland. Na een half jaar kregen ze een verblijfsvergunning en konden ze hun toekomst opnieuw opbouwen. 

 
Steun Mustafa bij zijn nachtelijke tocht! 

Mijn ervaring met gruwelijke dingen in de wereld, geeft me de kracht om te helpen en meer te doen. Ik wil als persoon groeien en aan andere mensen denken. Ik vind het goed hoe de Nacht van de Vluchteling mensen bewust maakt dat er op dit moment veel vluchtelingen zijn die een zwaar leven hebben. We moeten aan elkaar denken en hulp bieden.” 

In de nacht van 11 op 12 september loopt Mustafa met team Don Bosco Rijswijk mee met de Nacht van de Vluchteling in Den Haag. Wil jij Mustafa een steuntje in de rug geven? Dat kan hier: 

Steun Mustafa

 

Made with by Kentaa
Share