“Het is een litteken dat ik voor altijd met me meedraag.”

09-06-2022 | 16:50

Tim en Nazmije lopen dit jaar voor de tweede keer mee met de Nacht van de Vluchteling. Nazmije heeft zelf 23 jaar geleden moeten vluchten met haar familie vanuit Kosovo. Die vlucht heeft haar getekend voor het leven. Tim ziet de impact die dit nog altijd heeft op zijn vriendin en haar familie. Samen vertellen ze ons haar verhaal.

 

Alles achterlaten

Nazmije, jongste uit een gezin met vijf kinderen, was zeven toen de oorlog in Kosovo uitbrak. Halsoverkop moest ze met haar familie alles achterlaten. Met enkel wat geld, kleding en één flesje water voor het hele gezin vertrokken ze. Ze vluchtten in etappes naar nieuwe plekken, omdat het vuurgevecht steeds dichterbij kwam. “We waren doodsbang,” vertelt Nazmije. “We wisten niet waar we uit zouden komen. Omdat het een burgeroorlog was, wisten we ook niet wie we konden vertrouwen. Zelfs de buurman niet.”

Overleven
Na een zenuwslopende tocht konden Nazmije en haar familie uiteindelijk in Nederland terecht. Daarmee was de onzekerheid alleen nog niet afgelopen.

“Je kan pas rusten als je zeker weet dat je ergens veilig kan blijven. Voor je het weet, is dat jaren verder. Acht jaar lang heeft ons gezin in zoveel verschillende asielzoekerscentra gewoond. Alles was tijdelijk en we konden nergens aarden. Het enige waar we mee bezig waren, was overleven.”

Littekens
Nazmije maakte als kind de vlucht anders mee dan haar oudere broers en zussen. Tim vertelt: “Als buitenstaander zie ik goed de littekens die het hele gezin op verschillende manieren met zich meedraagt.” Hij kan het zich enigszins voorstellen, al zal hij nooit helemaal begrijpen wat de familie heeft meegemaakt. “Ik sta er relatief dichtbij, maar het is niet te beseffen dat je basis, zoals kleding en voedsel, ineens niet meer vanzelfsprekend is.”

Het zit nog diep
Ook al was Nazmije nog jong toen ze vluchtte, ze kan zich nog duidelijk bepaalde fragmenten herinneren. “Hoe ouder je wordt, hoe bewuster je je ook wordt van de ellende die je hebt meegemaakt,” vertelt ze. “Mijn neefje is laatst zeven geworden, de leeftijd die ik had toen wij vluchtten. Dat kwam wel even binnen. Het deed me realiseren in wat voor angst ik heb geleefd op zo’n jonge leeftijd.” Het raakt Nazmije wanneer ze erover praat. Het is duidelijk dat het nog altijd diep zit.

De nood blijft hoog
“Er zijn nog altijd oorlogen en conflicten in de wereld,” benadrukt Tim. “De nood voor acties zoals de Nacht van de Vluchteling blijven hoog.” Daarnaast merken ze dat sommige mensen nog altijd een oordeel hebben over vluchtelingen. “Ze noemen ons gelukzoekers,” zegt Nazmije, “maar ze hebben echt geen idee.” Tim en Nazmije roepen dan ook op om eerst te onderzoeken waar je het over hebt, zonder meteen een oordeel klaar te hebben. “Of loop ook een keer de 40 kilometer!” roepen ze allebei. “Dan kan je het zelf een stukje ervaren.”

Nazmije en Tim lopen samen met een vriendin mee met de Nacht van de Vluchteling in Rotterdam, de 40 kilometer. Help jij hen een handje?

Steun Nazmije en Tim!

Made with by Kentaa
Share